Witte Rook werkt aan een innovatief meerjarig kunstproject in het Wilhelminapark in Breda. Het project richt zich op kunst in de openbare ruimte en verbindt thema’s als ecologie, licht, audio en symbiose met de historie en gemeenschapszin van het park. In samenwerking met bewoners, kunstenaars en de gemeente worden creatieve interventies ontwikkeld die het park nieuw perspectief en betekenis geven. Het project combineert duurzaamheid, verhalen en beleving en is gebaseerd op de principes van gedeelde verantwoordelijkheid (commoning).

Het Wilhelminagebeuren

Het Wilhelminagebeuren is een nieuw geluidswerk over en voor het Wilhelminapark van Breda. Hiervoor nodigde Witte Rook geluidskunstenaar Michiel van de Weerthof uit om in het voorjaar van 2026 de lokale geschiedenis van het park te onderzoeken. Het resultaat is een “knipselkrant in audio” waarin ruim 135 jaar parkgeschiedenis tot leven komt en de luisteraar zelf verbanden legt. Het park dat op het eerste gezicht een rustige plek lijkt, blijkt via dit geluidswerk een dynamische ruimte vol discussies, conflicten en menselijke verhalen. “We denken vaak dat onze huidige tijd uniek gepolariseerd is. Maar duik in de archieven of een lokaal park, en je vindt een droogkomische, tijdloze herhaling van zetten.” aldus Van de Weerthof.

1993, BNdestem johanvgurp; Zwerver op bankje bij monument van notaris Verschraage in het Wilhelminapark. JVG19930306098.jpg uit de beeldbank van Stadsarchief Breda.

Mei 2026, Michiel van de Weerthof

Droogkomische ambtenarenruzies

In dit geluidskunstwerk ontstaat een gelaagd en soms verrassend beeld van een doorgaans rustig en statig park. Wat ogenschijnlijk een vredige groene plek is, blijkt een levendige publieke ruimte waarin voortdurend wordt onderhandeld over gebruik, betekenis en eigenaarschap. Een terugkerend motief is frictie: tussen bewoners en overheid, tussen ontwerp en praktijk, tussen verleden en heden. Je hoort droogkomische ambtenarenruzies, ontplofte inspraakavonden en waargebeurde verhalen over prikkeldraad, zieke bomen en opvallend veel lijken! Alles overgoten met een flinke dosis passief-agressiviteit en het eeuwenoude geëmmer over knaken en kunst in de openbare ruimte.

Illustratie door Jeroen de Leijer

Nieuwe generaties betrekken bij cultureel erfgoed

Een bijzonder toevoeging is de actieve betrokkenheid van jongeren. In samenwerking met jeugdige stemacteurs van de 39graden community van Podium Bloos leenden zij hun stem aan historische bronnen, waardoor het werk niet alleen het verleden ontsluit, maar ook nieuwe generaties betrekt bij cultureel erfgoed. Een tweede samenwerkingspartner bij de ontwikkeling van Het Wilhelminagebeuren is Stadsarchief Breda waarmee het belang wordt benadrukt van het  toegankelijk maken van archieven als bron voor hedendaagse kunst en storytelling. Kunstenaar Jeroen de Leijer tekende de bijpassende illustraties.

Stemacteur Ralph van der Linden en Jente Kok (niet op de foto).

Van links naar rechts: stemacteurs Dusty Heijnen, Vlinder de la Brassine en Ona Odili

Hoe te beluisteren

Je kunt het werk vanaf 5 juli 2026 beluisteren via je telefoon en de website wilhelminagebeuren.nl

Voor de beste luisterervaring adviseren we je om deze in het Wilhelminapark te Breda te beluisteren tijdens een wandelroute naar keuze.

Context

Dit project maakt deel uit van een serie van geluidswerken voor het Wilhelminapark die als ‘kunst in de openbare ruimte’ te beleven zijn. Door middel van eenvoudige digitale technieken, en een eigen device zoals een smartphone en koptelefoon, kan iedere bezoeker van het Wilhelminapark te Breda op elk gewenst moment de omgeving beleven via diverse geluidswerken.

Over Michiel van de Weerthof

Michiel van de Weerthof is een kunstenaar die gebruik maakt van audio en (sociaal) ontwerp als medium voor artistiek onderzoek op het grensvlak van kunst en maatschappij. Zijn werk wordt omschreven als ‘oncategoriseerbaar’ en hij als de ‘muzikaalste audiomonteur van de lage landen’. Hij is een gevierd maker van non-fictie waarbij hij kunst vermomd als journalistieke documentaire. Zijn heel eigen stijl wordt gemarkeerd door muzikaal compositorische sensibiliteit, een absurde twist, beschouwelijke humor en onconventionele onderwerpkeuzes. 

Zijn praktijk kan worden gezien als het vormgeven van auditieve werelden en het ontwerpen van narratieve ervaringen. “Ik monteer zoals een ander schrijft: met ritme, toon, contrasten en motieven als dragers van betekenis. Dat is geen esthetische franje, maar een volwaardige vorm van narratief bouwen.”

Luister hier alvast naar wat audio knipsels uit ‘Het Wilhelminagebeuren’

1982 | Dossier Groenstructuurplan – Wie is er nu ziek, wij of die bomen? Verslag inspraakavond ‘Verjonging van het Wilhelminapark’.

1982 | Dossier Groenstructuurplan – Wij eisen een onafhankelijk onderzoek. Dossiermap ARC0365: Werkgroep Wilhelminapark

1982 | Dossier Groenstructuurplan – Zo kunnen wij niet met elkaar leven. Notulen gemeenteraadsvergadering Breda